پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۸

نور رویش آفتابی دیگر است

چشم ما بر ماهتابی دیگر است

گر کسی بیند خیال او به خواب

آن خیال ما و خوابی دیگر است

آب چشم ما به هر سو می رود

روی ما شسته به آبی دیگر است

موج دریائیم و دریا عین ما

غیر ما بر ما حجابی دیگر است

ساقی ما می به ما بخشد مدام

خیر او بر ما برای دیگر است

هرچه می بینی چو آن مخلوق اوست

نزد ما عالیجنابی دیگر است

نعمت الله در خرابات مغان

عاشق مست و خرابی دیگر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۴۰ملک جان در ولایتی دگر است
  2. غزل شمارهٔ ۲۴۱در دل ما عشقش از جان خوشتر است
  3. غزل شمارهٔ ۲۴۲عمر خوش باشد ولی با یار همدم خوشتر است
  4. غزل شمارهٔ ۲۴۳نالهٔ دلسوز ما از ساز بلبل خوشتر است
  5. غزل شمارهٔ ۲۴۴ساقی سرمست ما یاری خوش است
  6. غزل شمارهٔ ۲۴۵نور دل ماه ، نور عشق است
  7. غزل شمارهٔ ۲۴۶سرم سرگشتهٔ سودای عشق است
  8. غزل شمارهٔ ۲۴۷چشم مستش ترک عیاری خوش است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.