پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۵۵

غیر ما در بحر ما از ما مجو

عین ما می جو تو از دریا و جو

در دو عالم آن یکی را می نگر

سر آن یک پیش هر یک را مگو

آینه بردار تا بینی عیان

یار تو با تو نشسته روبرو

دست بگشا دامن خود را بگیر

هر چه می خواهی ز خود آن را بجو

موج دریائیم در بحر محیط

آبروی ما روان شد سو به سو

جام می در دور می گردد مدام

گه صراحی می نماید گه سبو

بنده و سید دو نام و یک وجود

یک حقیقت در عبارت ما و تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۵۷برو ای عقل بس محال مگو
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۵۸جان عاشق نجوید الا هو
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۵۹به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید رو
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۶۰دو سخن می شنو یکی می گو
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۶۱این و آن در آرزوی او و او
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۶۲چشمی که ندیده نور آن رو
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۶۳در دو عالم یکست مثلش کو
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۶۴این دوئی از چه خاست از من و تو
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.