پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۱۸

ما گوهر بحر لایزالیم

ما پرتو نور ذوالجلالیم

گه نقش خیال یار داریم

گه آینه ایم و گه جمالیم

مائیم مثال خط وحدت

ما عین مثال بی مثالیم

خورشید سپهر جم و جانیم

گاهی قمریم و گه هلالیم

هم سیر کنان به کوی هجریم

هم ساکن خلوت وصالیم

ما تشنهٔ آن لب حیاتیم

وین طرفه که غرقهٔ زلالیم

با نقش خیال روی سید

ایمن ز خیال هر خیالیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۲۰ما عاشق چشم مست عشقیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۲۱هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۲۲هر زمان حسنی به هر دم می نماید نور چشم
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۲۳در خرابات مغان دارم مقام
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۲۴نعمت الله می است و عالم جام
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۲۵هر که باشد خادم او حرمتی دارد تمام
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۲۶در نظر نقش خیال تو نگارم دایم
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۲۷هر کجا صورتی است در نظرم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.