پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۴۵

نور او عین این و آن دیدیم

در همه آینه نهان دیدیم

هر چه بینیم ما به او بینیم

تو چنین بین که ما چنان دیدیم

نقطه در دور دایره بنمود

خوش محیطی درین میان دیدیم

آفتاب جمال ظاهر گشت

نور چشم محققان دیدیم

هر حبابی که دید دیدهٔ ما

عین او بحر بیکران دیدیم

دیده او داد و نور او بخشید

نور رویش به او روان دیدیم

جام گیتی نماست سید ما

ما در آن نور انس و جان دیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۴۷ما ز می شوق او عاشق و مست آمدیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۴۸مستانه ملک صورت و معنی به هم زدیم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۴۹با خراباتئی در افتادیم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۵۰میخانهٔ ذوق درگشادیم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۵۱ما آینه در نمد کشیدیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۵۲بیا تا با تو ما همباز گردیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۵۳هر آن نقشی که بر دیده کشیدیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۵۴تا مجرد از دل و از جان شدیم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.