پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۹۸

ما اگر شاه اگر گدا باشیم

در همه حال با خدا باشیم

جمله اسما به ذوق می خوانیم

از مسما کجا جدا باشیم

موج بحریم و عین ما آبست

ما درین بحر آشنا باشیم

دردمندیم و درد می نوشیم

دائما همدم دوا باشیم

غیر او دیگری نمی دانیم

عاشق غیر او کجا باشیم

در خرابات رند و سرمستیم

این چنین بوده ایم تا باشیم

ما چو باشیم بندهٔ سید

بندهٔ دیگری چرا باشیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۰۰ما چو در سایهٔ الطاف خدا می باشیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۰۱ما حلقه به گوش می فروشیم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۰۲ما سلطنت فقر به عالم نفروشیم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۰۳علم توحید نیک می دانم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۰۴من به جان دوستدار رندانم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۰۵مطرب خوش نوای رندانم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۰۶حضرتی غیر او نمی دانم
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۰۷بُود ممکن که من بی جان بمانم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.