پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۵

روزگار ای بزرگ چاکر تست

هست از آن سوی تو قرار مرا

دامن من ز دست او بستان

به دگر چاکری سپار مرا

شاعران را مدار مجلس تست

ای مدار این چنین مدار مرا

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۷چند گویی که بیا تا بر وزانت برم
  2. شمارهٔ ۸ای برآراسته از لطف و سخا معدن خویش
  3. شمارهٔ ۹گفتی به پیش خواجه که این غزنوی غرست
  4. شمارهٔ ۱۰تا نهان گشت آفتاب خواجگان در زیر خاک
  5. شمارهٔ ۱۱مال هست از درون دل چون مار
  6. شمارهٔ ۱۲ - در مدح نظامیای که چون اندر بنان آری قصب هنگام نظم
  7. شمارهٔ ۱۳ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم
  8. شمارهٔ ۱۴ - در رثای امیر معزیگر تیر فلک داد کلاهی به معزی
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.