سنایی
شمارهٔ ۱۱
مال هست از درون دل چون مار
وز برون یار همچو روز و چو شب
او چنانست کاب کشتی را
از درون مرگ و از برون مرکب
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۳ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم
- شمارهٔ ۱۴ - در رثای امیر معزیگر تیر فلک داد کلاهی به معزی
- شمارهٔ ۱۵ - در مذمت دنیاگنده پیریست تیره روی جهان
- شمارهٔ ۱۶قدر مردم سفر پدید آرد
- شمارهٔ ۱۷عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
- شمارهٔ ۱۸آن تو کوری نه جهان تاریکست
- شمارهٔ ۱۹ - در هجای علی سه بوسشپیش ازین گفتم سه بوسش را همی
- شمارهٔ ۲۰ - در مذمت بخیلی گویددیگ خواجه ز گوشت دوشیزه‌ست
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.