سنایی
شمارهٔ ۱۸
آن تو کوری نه جهان تاریکست
آن تو کری نه سخن باریکست
گر سر این سخنت نیست برو
روی دیوار و سرت نزدیک‌ست
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰ - در مذمت بخیلی گویددیگ خواجه ز گوشت دوشیزه‌ست
- شمارهٔ ۲۱ - در رثای منصور سعیدخواجه منصور بپژمرد ز مرگ
- شمارهٔ ۲۲ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
- شمارهٔ ۲۳به مادرم گفتم ای بد مهر مادر
- شمارهٔ ۲۴هر جا که روضه‌ایست وردیست
- شمارهٔ ۲۵به همه وقت دلیری نکنند
- شمارهٔ ۲۶ - شکایت از روزگارضربت گردون دون آزادگان را خسته کرد
- شمارهٔ ۲۷جان من خیز و جام باده بیار
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.