پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۴

هر جا که روضه‌ایست وردیست

هر جا که ناله‌ایست دردیست

گیتی همه سر به سر کلوخی ست

قسم تو از آن گلوخ گردیست

هر کز تو به خرقه‌ای فزونست

کم گوی که بختیار مردیست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۶ - شکایت از روزگارضربت گردون دون آزادگان را خسته کرد
  2. شمارهٔ ۲۷جان من خیز و جام باده بیار
  3. شمارهٔ ۲۸برخیز و برافروز هلا قبلهٔ زردشت
  4. شمارهٔ ۲۹پسر هند اگر چه خال منست
  5. شمارهٔ ۳۰ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست
  6. شمارهٔ ۳۱زین پسم با دیو مردم پیکر و پیکار نیست
  7. شمارهٔ ۳۲ای سنایی خواجگی با عشق جانان شرط نیست
  8. شمارهٔ ۳۳هر که در خطهٔ مسلمانیست
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.