پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۵ - در مذمت دنیا

گنده پیریست تیره روی جهان

خرد ما بدو نظر کردست

به سپیدی رخانش غره مشو

کان سیاهی سپید برکردست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۷عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
  2. شمارهٔ ۱۸آن تو کوری نه جهان تاریکست
  3. شمارهٔ ۱۹ - در هجای علی سه بوسشپیش ازین گفتم سه بوسش را همی
  4. شمارهٔ ۲۰ - در مذمت بخیلی گویددیگ خواجه ز گوشت دوشیزه‌ست
  5. شمارهٔ ۲۱ - در رثای منصور سعیدخواجه منصور بپژمرد ز مرگ
  6. شمارهٔ ۲۲ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
  7. شمارهٔ ۲۳به مادرم گفتم ای بد مهر مادر
  8. شمارهٔ ۲۴هر جا که روضه‌ایست وردیست
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.