سنایی
شمارهٔ ۱۴۸
یک روز بپرسید منوچهر ز سالار
کاندر همه عالم چه به ای سام نریمان
او داد جوابش که در این عالم فانی
گفتار حکیمان به و کردار ندیمان
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۵۰خواهد که شاعران جهان بی صله همی
- شمارهٔ ۱۵۱چو شعر حکیمانه گفتم ترا
- شمارهٔ ۱۵۲هر که چون کاغذ و قلم باشد
- شمارهٔ ۱۵۳ای خرد را جمال و جان را زین
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح جمال المعاشرین قوالای جمال معاشران چونست
- شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح بهرامشاهخواجه سلام علیک کو لب چون نوش او
- شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح بهرامشاهخواجه غلط کرده است در چه؟ در ابروی او
- شمارهٔ ۱۵۷ - در رثای ابوالمعالی احمد بن یوسفرفت قاضی بلمعالی ای سنایی آه کو
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.