پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۶

تا چند به هر بزم که می خوانندت

از صدرنشینی چو مگس رانندت

ای خانه خراب، مهره ی نرد نه ای

جایی بنشین که بر نخیزانندت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
  2. شمارهٔ ۹میخانه طرب خیز چو طبع مست است
  3. شمارهٔ ۱۰ای بلبل خوش نغمه، مکان تو کجاست
  4. شمارهٔ ۱۱حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
  5. شمارهٔ ۱۲تشویش سفر با دل ناشاد بد است
  6. شمارهٔ ۱۳حال دلم از طرز نوایم پیداست
  7. شمارهٔ ۱۴ماییم که داغ دل ما ناسور است
  8. شمارهٔ ۱۵این عشق که برق عافیت پرداز است
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.