پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۹

میخانه طرب خیز چو طبع مست است

دیوار غم از بلندی خم پست است

مردافکنی و زور سبوی می بین

گویی که ز خاک رستم یک دست است!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
  2. شمارهٔ ۱۲تشویش سفر با دل ناشاد بد است
  3. شمارهٔ ۱۳حال دلم از طرز نوایم پیداست
  4. شمارهٔ ۱۴ماییم که داغ دل ما ناسور است
  5. شمارهٔ ۱۵این عشق که برق عافیت پرداز است
  6. شمارهٔ ۱۶بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است
  7. شمارهٔ ۱۷دیگر ز بهار، شورش مرغان است
  8. شمارهٔ ۱۸مال دنیا که منعمان را جان است
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.