پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

تشویش سفر با دل ناشاد بد است

با دست تهی چو کار افتاد بد است

راضی شده ام به قرض هم گر باشد

می دانم اگرچه قرض بغداد بد است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴ماییم که داغ دل ما ناسور است
  2. شمارهٔ ۱۵این عشق که برق عافیت پرداز است
  3. شمارهٔ ۱۶بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است
  4. شمارهٔ ۱۷دیگر ز بهار، شورش مرغان است
  5. شمارهٔ ۱۸مال دنیا که منعمان را جان است
  6. شمارهٔ ۱۹رخشت که دمش علامت چوگان است
  7. شمارهٔ ۲۰ماییم و دلی که دایم از غم خون است
  8. شمارهٔ ۲۱ابروی تو از غمزه دگر پر گره است
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.