پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹

رخشت که دمش علامت چوگان است

در دعوی خود چو گوی در میدان است

رنگین شود از رنگ خوشش دست، مگر

در خانه ی زین تو حنابندان است؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱ابروی تو از غمزه دگر پر گره است
  2. شمارهٔ ۲۲دیگر ز چمن خرمی اخراج شده ست
  3. شمارهٔ ۲۳با من بخت سیاه در بدمهری ست
  4. شمارهٔ ۲۴امشب که فلک در پی عشرت سازی ست
  5. شمارهٔ ۲۵ای دل چه نشسته ای که فرصت نفسی ست
  6. شمارهٔ ۲۶از گریه ی ماست هرکجا طوفانی ست
  7. شمارهٔ ۲۷ای خواجه ترا ضعیفی از پیری نیست
  8. شمارهٔ ۲۸عارف که به سعی خویش از دنیا رفت
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.