پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

با من بخت سیاه در بدمهری ست

زهری ست، اگرچه رنگ او پازهری ست

از حال خراب من خبر می گوید

رنگم که چو زعفران ویران شهری ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵ای دل چه نشسته ای که فرصت نفسی ست
  2. شمارهٔ ۲۶از گریه ی ماست هرکجا طوفانی ست
  3. شمارهٔ ۲۷ای خواجه ترا ضعیفی از پیری نیست
  4. شمارهٔ ۲۸عارف که به سعی خویش از دنیا رفت
  5. شمارهٔ ۲۹دردا که ز دست، یار بگزیده برفت
  6. شمارهٔ ۳۰بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت
  7. شمارهٔ ۳۱در بحر نیابد اگر از فیض تو قوت
  8. شمارهٔ ۳۲نوروز شد و زد به گلستان ز فرح
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.