پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۹

دردا که ز دست، یار بگزیده برفت

آرام و قرار دل غمدیده برفت

شد دیده سفید و دل سیاه است، که گفت؟

کز دل برود هر آنچه از دیده برفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱در بحر نیابد اگر از فیض تو قوت
  2. شمارهٔ ۳۲نوروز شد و زد به گلستان ز فرح
  3. شمارهٔ ۳۳جمعند در انجمن چو ارباب عناد
  4. شمارهٔ ۳۴ای غمزه ی تو نهاده رسم بیداد
  5. شمارهٔ ۳۵عید تو همیشه در طرب سازی باد
  6. شمارهٔ ۳۶نوروز تو از گل به قدح سازی باد
  7. شمارهٔ ۳۷عید تو به سامان ز طرب سازی باد
  8. شمارهٔ ۳۸ایزد ما را ز لطف چون جان می داد
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.