پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸

ایزد ما را ز لطف چون جان می داد

ای کاش دلی امین ایمان می داد

می آمد ازو بیش ازینها به ظهور

نفس ما را اگر به شیطان می داد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰کو ساقی، تا ره مروت سپرد
  2. شمارهٔ ۴۱ای آن که مسیح آنچه مجمل دارد
  3. شمارهٔ ۴۲در صبر اگرچه دل رسایی دارد
  4. شمارهٔ ۴۳بی تاب و تبم چو شمع تن می میرد
  5. شمارهٔ ۴۴دیگر به چمن نغمه ی مرغان سرشد
  6. شمارهٔ ۴۵درهم دلم از بودن شهر و ده شد
  7. شمارهٔ ۴۶از شوق تو خون در دل گل می جوشد
  8. شمارهٔ ۴۷آن بلبل مستم که خروشم بردند
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.