پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۵

درهم دلم از بودن شهر و ده شد

دلگیر ز وضع جمعه و شنبه شد

در سایه ی بخت تیره عمرم بگذشت

چون داغ که در زیر سیاهی به شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷آن بلبل مستم که خروشم بردند
  2. شمارهٔ ۴۸الماس به زخم دل فگاران ریزند
  3. شمارهٔ ۴۹جمعی که به هند رانده از ایرانند
  4. شمارهٔ ۵۰در خانه مرا نه بیم ماند و نه امید
  5. شمارهٔ ۵۱ماییم درین گلشن پر بیم و امید
  6. شمارهٔ ۵۲ای خواجه ترا چه پیرهن می باید؟
  7. شمارهٔ ۵۳در باغ، رخت چو سوی گل می آید
  8. شمارهٔ ۵۴صبح است و نوای بلبلی می آید
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.