شمارهٔ ۳۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۸ایزد ما را ز لطف چون جان می داد
2. شمارهٔ ۳۹چون حرف تب تو در میان می افتد
3. شمارهٔ ۴۰کو ساقی، تا ره مروت سپرد
4. شمارهٔ ۴۱ای آن که مسیح آنچه مجمل دارد
5. شمارهٔ ۴۲در صبر اگرچه دل رسایی دارد
6. شمارهٔ ۴۳بی تاب و تبم چو شمع تن می میرد
7. شمارهٔ ۴۴دیگر به چمن نغمه ی مرغان سرشد
8. شمارهٔ ۴۵درهم دلم از بودن شهر و ده شد