پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۴

ای غمزه ی تو نهاده رسم بیداد

مژگان تو خونریز چو تیغ جلاد

از داغ جدایی تو هفت اعضایم

مچون نی هفت بند، دارد فریاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶نوروز تو از گل به قدح سازی باد
  2. شمارهٔ ۳۷عید تو به سامان ز طرب سازی باد
  3. شمارهٔ ۳۸ایزد ما را ز لطف چون جان می داد
  4. شمارهٔ ۳۹چون حرف تب تو در میان می افتد
  5. شمارهٔ ۴۰کو ساقی، تا ره مروت سپرد
  6. شمارهٔ ۴۱ای آن که مسیح آنچه مجمل دارد
  7. شمارهٔ ۴۲در صبر اگرچه دل رسایی دارد
  8. شمارهٔ ۴۳بی تاب و تبم چو شمع تن می میرد
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.