شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۶بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است
2. شمارهٔ ۱۷دیگر ز بهار، شورش مرغان است
3. شمارهٔ ۱۸مال دنیا که منعمان را جان است
4. شمارهٔ ۱۹رخشت که دمش علامت چوگان است
5. شمارهٔ ۲۰ماییم و دلی که دایم از غم خون است
6. شمارهٔ ۲۱ابروی تو از غمزه دگر پر گره است
7. شمارهٔ ۲۲دیگر ز چمن خرمی اخراج شده ست
8. شمارهٔ ۲۳با من بخت سیاه در بدمهری ست