پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۵

می آیی و مطلب دل این بود، بیا

نزدیک شدی و شوق افزود، بیا

از روزن دیده، چشم دل بر راه است

ای روشنی دیده و دل، زود بیا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷ای کرده جفای آسمان دلگیرت
  2. شمارهٔ ۸دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
  3. شمارهٔ ۹میخانه طرب خیز چو طبع مست است
  4. شمارهٔ ۱۰ای بلبل خوش نغمه، مکان تو کجاست
  5. شمارهٔ ۱۱حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
  6. شمارهٔ ۱۲تشویش سفر با دل ناشاد بد است
  7. شمارهٔ ۱۳حال دلم از طرز نوایم پیداست
  8. شمارهٔ ۱۴ماییم که داغ دل ما ناسور است
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.