پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۳

ای ابر، به گلزار تمنا بازآ

جای تو چمن بود، ز صحرا بازآ

اورنگ صدف صفا ندارد بی تو

ای گوهر شهوار به دریا بازآ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵می آیی و مطلب دل این بود، بیا
  2. شمارهٔ ۶تا چند به هر بزم که می خوانندت
  3. شمارهٔ ۷ای کرده جفای آسمان دلگیرت
  4. شمارهٔ ۸دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
  5. شمارهٔ ۹میخانه طرب خیز چو طبع مست است
  6. شمارهٔ ۱۰ای بلبل خوش نغمه، مکان تو کجاست
  7. شمارهٔ ۱۱حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
  8. شمارهٔ ۱۲تشویش سفر با دل ناشاد بد است
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.