پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۴۰

آهم به درون دل ز تنگی

پیچیده به هم، چو موی زنگی

ایمن نشوی، که اندرین بحر

هر موج زند دم از نهنگی

صد حربه در آستین عشق است

همچون خرطوم فیل جنگی

طوفان نکند به کشتی می

تأثیر چو کشتی فرنگی

بیچاره سلیم در زمانه

شمع روز است و خال زنگی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۴۲صورت پذیر نیست ز ما کار زندگی
  2. شمارهٔ ۹۴۳تو آن گلی که ز چشم و دلم چمن داری
  3. شمارهٔ ۹۴۴ساقی ار خواهی کنی احباب را گردآوری
  4. شمارهٔ ۹۴۵کاسهٔ ما ز سفال است، خوش این مسکینی
  5. شمارهٔ ۹۴۶لب لعلش ز میگونی لب جام است پنداری
  6. شمارهٔ ۹۴۷صراحی را منه ساقی به پیش چشم من خالی
  7. شمارهٔ ۹۴۸آب آتش تلاش یعنی می
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.