پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۲۲

دارم عیشی به وصل ماهی

پیچیده به شاخ گل، گیاهی

هنگامه ی حسن و عشق گرم است

از ما آهی، ازو نگاهی

از دست غم جهان نداریم

جز کوی جنون گریزگاهی

ای فقر، خوش است کسوت تو

ما را هم ازین نمد، کلاهی!

هرکس دارد طریقی از عشق

افتاده سلیم هم به راهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۲۴ز روی دل چه بر اهل هوس آیینه می‌داری
  2. شمارهٔ ۹۲۵به ناله فاش مکن راز دل ز غمازی
  3. شمارهٔ ۹۲۶در دعوی عشق تو نه آهی، نه فغانی
  4. شمارهٔ ۹۲۷در کوی می‌فروشان، گردم ز بی‌نوایی
  5. شمارهٔ ۹۲۸بود در گشت باغ آشنایی
  6. شمارهٔ ۹۲۹هر انگشت من از داغ جدایی
  7. شمارهٔ ۹۳۰نه ذوق باغ به دل، نه هوای پروازی
  8. شمارهٔ ۹۳۱در ره آوارگی بختم فکند از دشمنی
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.