پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

سخن ماست سربسر مرغوب

گرچه پیچیده است چون مکتوب

چشم از جلوه های قامت دوست

همچو دریا پر است از آشوب

خاک از بس که رفتم از دل، شد

پنجه ام ریشه ریشه چون جاروب

دوستی نیست رحم بر کاهل

آتش مرده زنده گشت به چوب

خصم، بدگوی شد سلیم چنان

که به تهدید هم نگوید خوب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹بر آن سرم که کنم فاش گفتگوی شراب
  2. شمارهٔ ۹۰نوبهار است و به جدول می‌رود مستانه آب
  3. شمارهٔ ۹۱بهار است و چمن چون روی محبوب
  4. شمارهٔ ۹۲خامه را پیدا شد از حرف تو در دل اضطراب
  5. شمارهٔ ۹۳دیدم آخر به دست، جام طرب
  6. شمارهٔ ۹۴چو احتیاج طلب می شود، نقاب طلب
  7. شمارهٔ ۹۵از برای رونق وحدت به کثرت جای ماست
  8. شمارهٔ ۹۶گر زمین از جا رود، آزادگان را باک نیست
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.