پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۸۷

ای خوش آن سروری که از ناموس

چتردار خود است چون طاووس

عار آید ز لاف، مردان را

پر ندیده کسی به تاج خروس

پاسبان خودند آگاهان

هم چراغ است لاله، هم فانوس

باز ذوق هوای ابر آورد

بط می را به جلوه چون طاووس

رغبت طبع را برانگیزد

گردن شیشه، همچو ساق عروس

عشق باشد سلیم در دل من

باده در شیشه، شمع در فانوس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۸۹از دلِ آشفتگان شرح پریشانی بپرس
  2. شمارهٔ ۶۹۰راه شوقی نسپردم افسوس
  3. شمارهٔ ۶۹۱همچو عنقاست مرا گوشه ای از دنیا بس
  4. شمارهٔ ۶۹۲ای به غیر از من ناکام، به کام همه کس
  5. شمارهٔ ۶۹۳زاهد از رشک این قدر گرم عتاب ما مباش
  6. شمارهٔ ۶۹۴قدم برون نگذارم ز آستانهٔ خویش
  7. شمارهٔ ۶۹۵هر کجا گرم است بازار ادب، محجوب باش
  8. شمارهٔ ۶۹۶باده، ای عیسی لقا از دست نامحرم مکش
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.