پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۶

به گوش کس نبود آشنا حکایت ما

رموز عشق بود سر بسر روایت ما

خوشم به صحبت عنقا، که غیر ازو عمری ست

کسی نیامده از جانب ولایت ما

به کینه جویی خصم از میانه ی احباب

کسی نکرد جز افتادگی حمایت ما

دو گوشواره ی عرشند بر هم ارزانی

فغان بی اثر و آه بی سرایت ما

سلیم شکوه چه حاصل ازو که گوهر گوش

شده ست پنبه ی آن گوش از شکایت ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی را
  2. شمارهٔ ۳۹چشمت ز ناز بسته به نظاره راه را
  3. شمارهٔ ۴۰ما گرفتاریم و غیر از ناله نبود کار ما
  4. شمارهٔ ۴۱کند به راه تو پامال، آسمان ما را
  5. شمارهٔ ۴۲احتراز از عشق کی باشد دل دیوانه را؟
  6. شمارهٔ ۴۳گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
  7. شمارهٔ ۴۴می‌دهد سیل سراغ ره ویرانهٔ ما
  8. شمارهٔ ۴۵عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.