پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۶

به من ز یاد رخ اوست گلستان محتاج

چو گل فروش نیم من به باغبان محتاج

گر آبرو بفروشی به دشمنان، صد بار

نکوتر است که باشی به دوستان محتاج

به یکدگر همه ی کاینات را کار است

کمان به تیر بود، تیر بر کمان محتاج

گمان سودی اگر هست در تهیدستی ست

ببین چه می طلبد بر در دکان محتاج

به قصد اختر خود گر کشم سلیم آهی

به یک ستاره شود هفت آسمان محتاج

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۸شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچ
  2. شمارهٔ ۳۴۹دارم هوس رخصت آهی و دگر هیچ
  3. شمارهٔ ۳۵۰بیخودی از گل روی تو کند بلبل صبح
  4. شمارهٔ ۳۵۱خوش آن دمی که لبم گردد آشنای قدح
  5. شمارهٔ ۳۵۲ای کشیده می از قرابهٔ صبح
  6. شمارهٔ ۳۵۳بر ما دمی نمی گذرد بی شراب تلخ
  7. شمارهٔ ۳۵۴حاصل من نیست از شهد سخن جز کام تلخ
  8. شمارهٔ ۳۵۵شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخ
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.