پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۶۰ - حکایت

به رستم چه خوش گفت فرزانه زال

که ای پور نام آور بی‌همال

مترس از دوصد مرد شمشیرزن

بپرهیز از آه یک پیرزن

که تیغ یلان را سپر حایل است

وزان تیر پنهان شدن مشکل است

ز قد کمان وار بس تیر آه

که در یک نفس رفته صد میل راه

هدف جسته و بر نشان‌ آمده

ز دل گشته پران به جان‌ آمده

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۶۲ - نصیحتاز یاد خدا مباش غافل
  2. شمارهٔ ۶۳ - حکایتگفت درویشی شبانگه با مرید
  3. شمارهٔ ۶۴ - حکایتدید مردی را عسس غلتان به خاک
  4. شمارهٔ ۶۵ - حکایتداد درویشی از ره تمهید
  5. شمارهٔ ۶۶ - نصیحتای که آزردن خلقت کار است
  6. شمارهٔ ۱۰۲ - در ستایش و تعریف فردوسی علیه‌الرحمه به الفاظ فارسیدو تن پهلوان سخن در میان
  7. شمارهٔ ۱۰۴ - آقای بهمنی یکی از شعرای گستاخاشعاری اعتراض‌آمیز نسبت به خلقت سروده بودند آقای سرهنگ اخگر به جواب آن مبادرت و اشعاری سروده به اسم بی‌چون‌نامه به چاپ رساندند مدیر روزنامهٔ کانون شعرا آقای حسین مطیعی آن دو منظومه را در دسترس نویسندگان و شعرای دور و نزدیک گذاردند و از آنان نظریه خواستند
  8. شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدیدزهی عید همایون سعیدی
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.