شمارهٔ ۶۲ - نصیحت
از یاد خدا مباش غافل
طاعت به ریا مساز باطل
از دست و زبان دلی میازار
رفعت طلبی دلی بدست آر
پرداز به لطف و مهربانی
کن خدمت خلق تا توانی
بگذر ز غرور و خودپرستی
بنگر که چه می‌شوی چه هستی
خود میدروی هر آنچه کاری
جز کشتهٔ خویش بر نداری
ادامه‌ی مثنویات
- شمارهٔ ۶۴ - حکایتدید مردی را عسس غلتان به خاک
- شمارهٔ ۶۵ - حکایتداد درویشی از ره تمهید
- شمارهٔ ۶۶ - نصیحتای که آزردن خلقت کار است
- شمارهٔ ۱۰۲ - در ستایش و تعریف فردوسی علیه‌الرحمه به الفاظ فارسیدو تن پهلوان سخن در میان
- شمارهٔ ۱۰۴ - آقای بهمنی یکی از شعرای گستاخاشعاری اعتراض‌آمیز نسبت به خلقت سروده بودند آقای سرهنگ اخگر به جواب آن مبادرت و اشعاری سروده به اسم بی‌چون‌نامه به چاپ رساندند مدیر روزنامهٔ کانون شعرا آقای حسین مطیعی آن دو منظومه را در دسترس نویسندگان و شعرای دور و نزدیک گذاردند و از آنان نظریه خواستند
- شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدیدزهی عید همایون سعیدی
- شمارهٔ ۱۱۴ - قطعهشنیدم که کوری به خاک زمین
- شمارهٔ ۱۱۵ - قطعهزبان زندانی و کام تو زندان
درباره‌ی صغیر اصفهانی
محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.