پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۳ - ارسال رسل

زان همه ارسال رسل در سبق

تربیت نوع بشر خواست حق

کرد عبادات و ریاضات فرض

تا فلکی وصف شوند اهل ارض

نفس بهیمی ملکی خو شود

پس ز خودی رسته خدا جو شود

جلوه کند طلعت اللهیش

آید از این مرتبه آگاهیش

کانچه که خواهد همه در نوع اوست

پس شود از صدق و صفا نوع دوست

جام ولا نوشد و مستی کند

از دل و جان نوع‌پرستی کند

این شودش ماحصل زندگی

این بودش بهر خدا بندگی

ز آدم نیکو سیر پاک جان

تا به محمد شه آخر زمان

بر رسل اکرم ذوالاحتشام

باد ز ما تا به قیمت سلام

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتابگر طلبی علت نظم کتاب
  2. شمارهٔ ۶ - چشمه آب حیاتعلم بود چشمهٔ آب حیات
  3. شمارهٔ ۷ - آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حق
  4. شمارهٔ ۸ - رؤیای صادقهدوش مرا خواب بچشم پر آب
  5. شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیابود بسی در طمع کیمیا
  6. شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نوازپادشهی بود رعیت‌نواز
  7. شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگرقافله‌ای بست پی سود بار
  8. شمارهٔ ۱۲ - نتیجه راستیقافله ئی بد برهی رهسپار
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.