پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۲ - بسمه تعالی شانه

ای همه هستی همه هستی توئی

غیر تو کو تا که درآید دوئی

صورت و معنی صفت و ذات تست

نفی که سازم همه اثبات تست

ذات تو را نیست دوئی باصفات

ذات صفاتست و صفاتست ذات

در پیت آن فرقه که بشتافتند

خویش چو گم کرده ترا یافتند

در تو شود منتهی این ما و من

جمله توئی نیست مقام سخن

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۴ - ستایشسعی بزرگان و مهان یاد باد
  2. شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتابگر طلبی علت نظم کتاب
  3. شمارهٔ ۶ - چشمه آب حیاتعلم بود چشمهٔ آب حیات
  4. شمارهٔ ۷ - آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حق
  5. شمارهٔ ۸ - رؤیای صادقهدوش مرا خواب بچشم پر آب
  6. شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیابود بسی در طمع کیمیا
  7. شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نوازپادشهی بود رعیت‌نواز
  8. شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگرقافله‌ای بست پی سود بار
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.