پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتاب

گر طلبی علت نظم کتاب

گویمت این نکته ز روی صواب

آنچه مرا در نظر آید همی

این بود و بس که اگر آدمی

خدمتی از نوع کند اختیار

آن شودش مایهٔ هر افتخار

خدمت این دل شدهٔ نانوان

نیست مگر از ره نطق و بیان

پس ز سر شوق گرفتم قلم

وین ادبیات نمودم رقم

هست‌ امید اینکه قبول او فتد

در خور ارباب عقول او فتد

گر که بود سهو و خطائی در آن

عفو‌ امید است ز خوانندگان

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۷ - آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حق
  2. شمارهٔ ۸ - رؤیای صادقهدوش مرا خواب بچشم پر آب
  3. شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیابود بسی در طمع کیمیا
  4. شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نوازپادشهی بود رعیت‌نواز
  5. شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگرقافله‌ای بست پی سود بار
  6. شمارهٔ ۱۲ - نتیجه راستیقافله ئی بد برهی رهسپار
  7. شمارهٔ ۱۳ - کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شدکار کن و کار کن و کار کن
  8. شمارهٔ ۱۴ - علم و عملچون به ازل طرح جهان ریختند
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.