پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۹

ای ناله برمیا که تو را دادخواه نیست

همراهی آنکه با تو کند غیر آه نیست

یاران که را پناه تصور کنم که من

جز بی پناهی آنچه که بینم پناه نیست

گر بایدت ز حال دلم آگهی ببین

رنگ رخم که بهتر از اینم گواه نیست

یکدور ای فلک نزدی بر مراد ما

ما را از این نمد مگر آخر کلاه نیست

همت بدستگیری از پا فتادگان

بالله اگر ثواب نباشد گناه نیست

خون فقیر شربت خوان توانگر است

تحقیق رفته در سخنم اشتباه نیست

یارب گیاه مهر نروید در اصفهان

یا خود ببوستان جهان این گیاه نیست

شد عمر صرف غم همه ما را مگر صغیر

صبح سپید در پی شام سیاه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۱گرچه در پیش نظر قطره قرین بایم نیست
  2. شمارهٔ ۹۲آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر است
  3. شمارهٔ ۹۳کی توان گفتن که او با ما سر و کاری نداشت
  4. شمارهٔ ۹۴بغیر عشق توام ای صنم گناهی نیست
  5. شمارهٔ ۹۵نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست
  6. شمارهٔ ۹۶آنچه میدانیش دنیا خورد و خوابی بیش نیست
  7. شمارهٔ ۹۷جز مقام نیستی چون مأمنی در کار نیست
  8. شمارهٔ ۹۸تا قبلهٔ من ابروی آن لعبت ترساست
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.