پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰

هی زلف و خال جلوه دهی این بهانه چیست

هستیم خود اسیر تو این دام و دانه چیست

این خانه ای که زلف تو بر دل فروخته

در آن دگر حساب صبا حق شانه چیست

کی آگه از اذان مؤذن شوی اگر

ناقوس را بدیر ندانی ترانه چیست

در دهر نام نیک بنه نی سرای نیک

آری ز نام نیک نکوتر نشانه چیست

هرکس گدای درگه حیدر بود صغیر

داند که فیض بخشی این آستانه چیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲تا شدم از گردش چشم تو مست
  2. شمارهٔ ۷۳ای به فدای تو من و هر چه هست
  3. شمارهٔ ۷۴چون خصر ره بچشمهٔ حیوانم آرزوست
  4. شمارهٔ ۷۵دلبران را همه سخت است دل و پیمان سست
  5. شمارهٔ ۷۶لب تو ریخت چنان آبروی آب حیات
  6. شمارهٔ ۷۷بگو بدشمن خفاش خوی مکر اندیش
  7. شمارهٔ ۷۸ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترا
  8. شمارهٔ ۷۹ای نام عاشق‌سوز تو ورد زبان‌ها
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.