پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۴

در دور ما چه جور بشر با بشر نکرد

برپا کدام فتنه و آشوب و شر نکرد

جمعیتی ندید که از هم جدا نساخت

معمورهٔی نیافت که زیر و زبر نکرد

وه کادمی به آدمی از دیو سیرتی

کرد آنچه جانور بدگر جانور نکرد

از جمله کارها که جنایت شمرده اند

کار دگر نماند که این خیره سر نکرد

هرگونه ظلم و جور و تجاوز بنوع خویش

کرد و زحق حیا و ز کیفر حذر نکرد

حتی ز جزء لایتجزی بضد نوع

این غافل از خدا شده صرفنظر نکرد

طرح کدام نقشه که اندر هوا نریخت

ظاهر کدام فتنه که در بحر و بر نکرد

باشد هنر گر آلت قتاله ساختن

شاد آنکه اهتمام به کسب هنر نکرد

چندان شگفت نیست که بیدادگر شود

هر کس یقین به معدلت دادگر نکرد

گفتند انبیاء و نوشتند اولیاء

اما هزار حیف که بر ما اثر نکرد

تأمین ز دین طلب که خداوند بی سبب

تعیین دین برای گروه بشر نکرد

بس مختصر بود بحقیقت جهان صغیر

مرد آنکه التفات بدین مختصر نکرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۶مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
  2. شمارهٔ ۱۷۷رندان عمل برای رضای خدا کنند
  3. شمارهٔ ۱۷۸قلم شرافت اگر دارد از رقم دارد
  4. شمارهٔ ۱۷۹قربان آن زمان که زمان و مکان نبود
  5. شمارهٔ ۱۸۰نالهٔ من نی عجب گر جا به دل‌ها می‌کند
  6. شمارهٔ ۱۸۱غیر آن سر که سری با کف پایی دارد
  7. شمارهٔ ۱۸۲زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند
  8. شمارهٔ ۱۸۳جهانیان دگر از جنک احتراز کنید
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.