پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

دفتر دوم

بخش ۲۵ - فاما الیتیم‌ فلا تقهر و اما السائل‌ فلا تنهر

بر یتیمان پس‌ مکن‌ قهر ای سند

یاد آور از یتیمی‌ های خود

این‌ یتیمان را پدر باش و شفیق‌

گمرهان را رهنما شو بر طریق‌

احمدا، محروم سائل‌ را مکن‌

نرم گو با سائل‌ِ مسکین‌ سخن‌

بانگ‌ بر سائل‌ مزن بین‌ حاقه‌ را

دیده ای چون درد فقر و فاقه‌ را

زآنچه‌ دادم بر تو سائل‌ را بده

چونکه‌ کِشتی‌، آب‌ حاصل‌ را بده

ادامه‌ی دفتر دوم

  1. بخش ۲۷ - در بیان حالت‌ جذب‌ و شور عاشق‌ سالکمرحبا پروانگان جمع‌ حق‌
  2. بخش ۲۸ - در بیان معنی‌ جبر و تفویض‌ و تحقیق‌ معنی‌ ایاک نعبد و ایاک نستعین‌ فاستمع‌نسبت‌ ایاک نعبد گر تو راست‌
  3. بخش ۲۹ - تمهید ثانی‌چونکه‌ انسان را خداوند مجید
  4. بخش ۳۰ - در تمهید تحقیق‌ صراط المستقیم‌ و بیان معنی‌ امر بین‌ الامرینگوش جان را دار حاضر ای حکیم‌
  5. بخش ۳۱ - در بیان آنکه‌ خط‌ مستقیم‌ در میان خطوط که‌ مابین‌ دو نقطه‌ فوقانی‌ و تحتانی‌ واقع‌ است‌ آن است‌ که‌ اقصر و اقرب‌ باشد لهذا صراط المستقیم‌ خط‌ اقصر استسرّ دیگر دارم و جوش دگر
  6. بخش ۳۲ - در بیان آنکه‌ رهنما را ظاهریست‌ و باطنی‌،باطنش‌ متصف‌ به‌ وحدت‌ است‌ و ظاهرش متصف‌ کثرت‌، در ظاهر عبد است‌ و در باطن‌ حق‌، معنی‌ العبودیه‌ جوهره کنهها الربوبیه‌ را اینجا دریابوصف‌ ره را چون شنیدی ای پسر
  7. بخش ۳۳ - در تحقیق‌ صراط الذین‌ انعمت‌ علیهم‌ ای طالب‌ راه گوش معنی‌ بگشا انعمت‌ علیهم‌ را دریاب‌ و بدانکه‌ چون اهدنا الصراط المستقیم‌ گویی‌ راه کجاست‌ و از حق‌ طلب‌ کدام راه می‌ نمایی‌، این‌ معنی‌ بر تو مجهول نباشد حق‌ جل‌ و علا راه را واضح‌ نموده و انعمتهرچه‌ خواهم‌ زین‌ بیان گردم خموش
  8. بخش ۳۴ - درسرّ طلب‌ یاری نمودن امام برحق‌ و ناصر مطلق‌ اباعبدﷲ الحسین‌ علیه‌ السلاملاجرم در کربلا عشاق چند
همه‌ی دفتر دوم ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.