پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۳۷ - الفهوانیه

بفهوانیت از کشف مثالث

خطاب حق رسد در حسن حالت

رسد یعنی چه شدکشف مثالی

به نیکوئی خطاب ذوالجلالی

خطاب خوش دلیل اتصالست

بکشف آن خاصه آثار وصالست

دلیل است اینکه ره نیکو شده طی

رسد آثار نیکوئی هم از پی

و گر ره بر غلط پیموده حالش

شود بس تیره در کشف مثالش

خطابی ناید اندر سر و جهرش

ور آید باشد از تهدید و قهرش

مگر تا منتقل گردد که ره را

غلط پیموده عذر آرد گنه را

غرض نیکو چه راه و نیت آمد

عیان آثار فهوانیت آمد

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۳۹ - قابلیه الظهوردگر هم قابلیت در ظهور است
  2. بخش ۳۴۰ - قاب قوسینشنو از قاب قوسین این اشارت
  3. بخش ۳۴۱ - القیام للهقیام‌الله اندر نزد آگاه
  4. بخش ۳۴۲ - القیام باللهقیام بالله آمد استقامت
  5. بخش ۳۴۳ - القبضشوداز قبض وقت مر دره تنگ
  6. بخش ۳۴۴ - القدمقدم باشد از حق آنحکم سابق
  7. بخش ۳۴۵ - قدم‌الصدققدم کان با اضافه صدق خاست
  8. بخش ۳۴۶ - القربدگر قرب از فنا باشد عبارت
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.