صفی علیشاه
بخش ۳۳۶ - الفطور
بطور آمد اگر دانی مواقع
تمیز خلق از حق بالتوابع
توابع هم باحوال است و اشکال
مر او را گر تمیزت هست زینحال
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۳۳۸ - باب القاف القابلیه الاولیدگر بشنو ز اول قابلیت
- بخش ۳۳۹ - قابلیه الظهوردگر هم قابلیت در ظهور است
- بخش ۳۴۰ - قاب قوسینشنو از قاب قوسین این اشارت
- بخش ۳۴۱ - القیام للهقیام‌الله اندر نزد آگاه
- بخش ۳۴۲ - القیام باللهقیام بالله آمد استقامت
- بخش ۳۴۳ - القبضشوداز قبض وقت مر دره تنگ
- بخش ۳۴۴ - القدمقدم باشد از حق آنحکم سابق
- بخش ۳۴۵ - قدم‌الصدققدم کان با اضافه صدق خاست
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.