پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۶۸

ترا که چتر زراندود آفتاب بود

هلال عید به اندازه رکاب بود

همان خورم به رگ خواب نیش بیداری

اگر چه بسترم از پرده های خواب بود

مزن به شیشه ما سنگ محتسب زنهار

کبوتر حرم ما بط شراب بود

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۷۰به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
  2. شمارهٔ ۳۷۱ز درد می دل زهاد با صفا نشود
  3. شمارهٔ ۳۷۲محنت مردم آزاده فزونتر باشد
  4. شمارهٔ ۳۷۳فیض در دامن صحرای جنون می باشد
  5. شمارهٔ ۳۷۴آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند
  6. شمارهٔ ۳۷۵ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
  7. شمارهٔ ۳۷۶سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
  8. شمارهٔ ۳۷۷نی اگر از دل پررخنه صدایی نزند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.