پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۷۴

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند

چون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

من که بر نکهت پیراهن او دارم چشم

آب بر آتش من باد صبا افشاند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۷۶سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
  2. شمارهٔ ۳۷۷نی اگر از دل پررخنه صدایی نزند
  3. شمارهٔ ۳۷۸دل چو آرایش مژگان تر خویش کند
  4. شمارهٔ ۳۷۹عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟
  5. شمارهٔ ۳۸۰آه را یاد سر زلف تو پیچیده کند
  6. شمارهٔ ۳۸۱خلد تسخیر دل اهل محبت نکند
  7. شمارهٔ ۳۸۲باده ای را نپرستم که خرابم نکند
  8. شمارهٔ ۳۸۳عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.