پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۸۲

باده ای را نپرستم که خرابم نکند

گرد آن شمع نگردم که کبابم نکند

خون منصورم و بیداردلی جوش من است

می طفل افکن افسانه به خوابم نکند

آب گشته است دل یک چمن از خنده من

می شود حشر مکافات گلابم نکند؟

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۸۴عشقبازان چو جلای نظر پاک دهند
  2. شمارهٔ ۳۸۵داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند
  3. شمارهٔ ۳۸۶دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بود
  4. شمارهٔ ۳۸۷می خرامید و صبوح از می بی غش زده بود
  5. شمارهٔ ۳۸۸پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود
  6. شمارهٔ ۳۸۹(چشمت که راه توبه احباب می زند
  7. شمارهٔ ۳۹۰چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
  8. شمارهٔ ۳۹۱دم گرچه پیش آینه عالم نمی‌زند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.