پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۸۵

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند

گوهری را که عزیزست به گنجینه نهند

بی تو جمعی که نظر آب دهند از گلزار

تشنگانند که بر ریگ روان سینه نهند

قسمت مردم هموار نگردد سختی

بالش از موم به زیر سر آیینه نهند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۸۷می خرامید و صبوح از می بی غش زده بود
  2. شمارهٔ ۳۸۸پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود
  3. شمارهٔ ۳۸۹(چشمت که راه توبه احباب می زند
  4. شمارهٔ ۳۹۰چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
  5. شمارهٔ ۳۹۱دم گرچه پیش آینه عالم نمی‌زند
  6. شمارهٔ ۳۹۲ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
  7. شمارهٔ ۳۹۳تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟
  8. شمارهٔ ۳۹۴چندان که ممکن است کسی مردمی کند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.