پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۸۷

می خرامید و صبوح از می بی غش زده بود

لاله ای بود که سر از دل آتش زده بود

ای مه عید کجا گم شده بودی دیروز؟

که کمان ابروی من دست به ترکش زده بود

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۸۹(چشمت که راه توبه احباب می زند
  2. شمارهٔ ۳۹۰چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
  3. شمارهٔ ۳۹۱دم گرچه پیش آینه عالم نمی‌زند
  4. شمارهٔ ۳۹۲ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
  5. شمارهٔ ۳۹۳تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟
  6. شمارهٔ ۳۹۴چندان که ممکن است کسی مردمی کند
  7. شمارهٔ ۳۹۵اول به ظالمان اثر ظلم می رسد
  8. شمارهٔ ۳۹۶در خشت خم به چشم حقارت نظر مکن
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.