پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۹۴

چندان که ممکن است کسی مردمی کند

دم را چرا علم کند و کژدمی کند؟

نان جوی به سفره هر کس که هست ازوست

آدم زبان خویش اگر گندمی کند

طوفان نوح، کودک دریا ندیده ای است

جایی که آب دیده ما قلزمی کند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۹۶در خشت خم به چشم حقارت نظر مکن
  2. شمارهٔ ۳۹۷این ناقصان که فخر به انساب می کنند
  3. شمارهٔ ۳۹۸تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟
  4. شمارهٔ ۳۹۹مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبود
  5. شمارهٔ ۴۰۰خطت ز پیش چشم سوادم نمی رود
  6. شمارهٔ ۴۰۱(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شود
  7. شمارهٔ ۴۰۲دل روبرو به خنجر مژگان چرا شود
  8. شمارهٔ ۴۰۳آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.