پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۹۸

تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟

یا بال عندلیب پر این خدنگ بود

از آبیاری عرق شرم، روی او

تا آفتاب زرد خزان لاله رنگ بود

امشب که شوخی هوسش آرمیده بود

جان شراب بر لب ساغر رسیده بود

درد طلب بلاست، وگرنه رفیق خضر

لب تشنگی خویش در آیینه دیده بود

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۰۰خطت ز پیش چشم سوادم نمی رود
  2. شمارهٔ ۴۰۱(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شود
  3. شمارهٔ ۴۰۲دل روبرو به خنجر مژگان چرا شود
  4. شمارهٔ ۴۰۳آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود
  5. شمارهٔ ۴۰۴عمرم به تلخکامی مل خرج می شود
  6. شمارهٔ ۴۰۵ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
  7. شمارهٔ ۴۰۶از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شود
  8. شمارهٔ ۴۰۷هرکس که از رخ تو نظر آب می‌دهد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.