پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۰۱

(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شود

هر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)

(پیکان یار را نتواند به خود گرفت

گر استخوان من همه آهن ربا شود)

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۰۳آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود
  2. شمارهٔ ۴۰۴عمرم به تلخکامی مل خرج می شود
  3. شمارهٔ ۴۰۵ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
  4. شمارهٔ ۴۰۶از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شود
  5. شمارهٔ ۴۰۷هرکس که از رخ تو نظر آب می‌دهد
  6. شمارهٔ ۴۰۸گل بوی بی وفایی ارواح می دهد
  7. شمارهٔ ۴۰۹آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده است
  8. شمارهٔ ۴۱۰عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.