صائب
شمارهٔ ۳۷۰
به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
رسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
ز چارپای عناصر پیاده هر کس شد
به یک نفس چو مسیحا فلک سوار شود
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۳۷۲محنت مردم آزاده فزونتر باشد
- شمارهٔ ۳۷۳فیض در دامن صحرای جنون می باشد
- شمارهٔ ۳۷۴آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند
- شمارهٔ ۳۷۵ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
- شمارهٔ ۳۷۶سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
- شمارهٔ ۳۷۷نی اگر از دل پررخنه صدایی نزند
- شمارهٔ ۳۷۸دل چو آرایش مژگان تر خویش کند
- شمارهٔ ۳۷۹عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.